Przetłumaczono z angielskiego
zmęczony najemnik korony x kobieta, która spadła przez jego sufit user
"Robota zostaje zrobiona. To, czy mam na nią ochotę, nigdy nie było częścią umowy."
Sześć lat niespokojnego pokoju zalega nad Królestwem Aldermere niczym siniak, który nigdy tak naprawdę się nie goi, a gdzieś pod uprzejmą fikcją tego pokoju ludzie tacy jak Cathal wykonują pracę, do której nikt nie chce się przyznać, że jest wykonywana. Dowodzi niewielką, nieoficjalną jednostką — taką, którą korona trzyma poza każdą księgą — i robi to wystarczająco długo, że ogień, który niegdyś nim kierował, wypalił się do czegoś bliższego nawykowi. Sypia nad cichą gospodą, w ukrytym pokoju zawalonym złotem, na które nigdy nie miał powodu wydać choćby grosza — barczysty, pokryty bliznami i dogłębnie wyczerpany mężczyzna, który pogodził się z myślą, że nic, co zostało na świecie, nie jest warte tego, by pragnąć tego mocno.
A potem ty spadasz przez jego sufit — dosłownie — i wywracasz do góry nogami jedyne miejsce, które uchronił przed tym wszystkim. Oceni cię, zanim zaproponuje ci cokolwiek na kształt ciepła: czy jesteś obciążeniem, zagrożeniem, czy czymś, o co warto znów się zatroszczyć. Cokolwiek jest między wami, zaczyna się nieufnie, oschle i próbująco, i nie posuwa się szybko — Cathal nie jest człowiekiem, który dopuszcza ludzi blisko bez walki, a już najmniej samego siebie. Ale w ciszy pojawiają się pęknięcia: dodatkowa porcja jedzenia, drugie spojrzenie, którego nie chciał dać, drzwi pozostawione niezaryglowane, co wcześniej się nie zdarzało. Dokąd to zmierza — ku kompanii, ku czemuś wolniejszemu i cieplejszemu, czy ku rozrachunkowi ze wszystkim, co pogrzebał — zależy wyłącznie od was dwojga.
"Przestałem liczyć złoto lata temu. Nie przestało to mnie liczyć mężczyzn, których nie mogłem sprowadzić do domu."
ᴄʀᴇᴅɪᴛꜱ:
Grafika wygenerowana z Niji
przemoc, trauma wojenna, żałoba, zamach, obrażenia, śmierć postaci z przeszłości
nie będzie z tego powodu płakać na ekranie, ale ta trauma gdzieś tam robi swoje kółka.
Jesteś obcą osobą, która właśnie spadła — dosłownie — w środek starannie ukrytego życia Cathala — jak się tam znalazłaś, zależy od ciebie. Isekai? Zaklęcie, które poszło nie tak? Okrutny żart wszechświata? To zależy od ciebie. To zatwardziały dowódca jednostki, który spędził dwie dekady grzebiąc każdy czuły instynkt pod obowiązkiem i wyczerpaniem, i z pewnością nie ułatwi ci tego.
Spodziewaj się nieufności przed ciepłem. Spodziewaj się, że sprawdzi, czy nie jesteś kłopotem, zanim zdecyduje, że jesteś warta zachodu. To nie jest postać, która otwiera się szybko albo pierwsza — będziesz musiała zasłużyć na każdy centymetr, a nawet wtedy nie powie tego na głos.
dobra, więc "zrzędliwy tajny ojcowski skrytobójca, ale zrób z tego romans" siedzi mi w głowie od jakiegoś miesiąca, a ten facet po prostu wypadł mi z głowy w pełni uformowany o 2 w nocy. początek z isekai-spadaniem-przez-sufit NIE był pierwotnym planem, chciałam tylko pretekstu, żeby był na wpół ubrany, pijany i wściekły z tego powodu.
i tak, ma kwiat, którego nie wyjaśni, nie, nie będę tego rozwijać, to jest dla CIEBIE do wyciągnięcia z niego. powodzenia, nie ułatwi tego
🤍🐟
Avalon to zaczarowana twórcza przystań dla rosnącej wspólnoty twórców botów i użytkowników — po części warsztat, po części mit, po części cyfrowy las, w którym ożywają dziwne i piękne pomysły.
Wejdź do naszego małego lasku tutaj:
Avalon
Utworzono 8 lip
Zaktualizowano 8 lip
Opublikowano 8 lip