Przetłumaczono z angielskiego
Czy mogę po prostu.. ponarzekać/wyżalić się przez chwilę?
TW: bagatelizowanie problemów zdrowia psychicznego, samookaleczanie/zaburzenia odżywiania, brak pieniędzy, wzmianki o samobójstwie, wzmianki o wymiotach, tabletki itp,
Proszę nie czytać, jeśli łatwo cię triggerują takie rzeczy.
Więc .
Naprawdę wcale nie jest ze mną lepiej, moja dysocjacja jest na rekordowym poziomie, jest duża szansa, że się poddam, ale jestem zbyt leniwa, żeby to zrobić.
Tak. Wiem, że jestem dramatyczna. To znaczy, dlaczego ludzie bagatelizują innych, kiedy ci potrzebują pomocy? Nie stać mnie na terapię, dostaję tylko więcej leków i po prostu nadzór.
"Nie może być gorzej!!!"
Może. Absolutnie może.
Jestem jakieś 5 dni czysta od wymuszania wymiotów, i ponad 2 tygodnie od samookaleczania. Okej tak, może to wyglądać, jakbym była lepsza, ale patrzyłam na tę cholerną butelkę, jakbym mogła się wymknąć, mimo że była pusta, najprawdopodobniej..
Nie przejmujcie się, jeśli będę wrzucać rzeczy o tym, jaka jestem dramatyczna czy coś.
Prawdopodobnie znów potrzebuję terapii, ale jak mówiłam, najwyraźniej nie stać mnie na nic OPRÓCZ leków.
Wiem, że jest tu dużo ostrzeżeń, ale muszę to z siebie wyrzucić.
Mam dość ludzi, którzy mówią mi, że inni byli dramatyczni, kiedy niektórzy ludzie przechodzą przez ciężką depresję.
TO ZNACZY, NA LITOŚĆ, MAM POWAŻNĄ DEPRESJĘ I PEWNIE ZABURZENIA ODŻYWIANIA, A JEDYNE, CO ROBIĄ, TO MNIE NADORUJĄ? WTF? ŻADNEGO LECZENIA? TYLKO PATRZENIE, JAK JEM I TAK DALEJ?
Nienawidzę tego społeczeństwa. Ludzie mogą się zmagać, a nikt nie kiwnie palcem. Ale kiedy ja rzekomo coś sobie robię, moja rodzina wariuje.
Hahahaaaa... nie zaczynajcie nawet. Czuję się obrzydliwie. Gapię się na ludzi bez powodu.
Lmao nie dziwota, że nie mam zbyt wielu przyjaciół. Moje nastroje sięgają zenitu.
I nie, nie chcę więcej. Jestem zbyt leniwa, żeby rozmawiać, ale zbyt samotna, żeby poprosić o pomoc.
Naprawdę wolałabym teraz być w szpitalu niż w domu, mimo że nie jest tak źle. Jedyny sposób, w jaki naprawdę mogę zdobyć przyjaciół, to wychodzenie na zewnątrz.
Tęsknię za żyletką. Tęsknię za nią. Tęsknię za nią TĘSKNIĘ ZA NIĄ.
Śmiało. Nienawidźcie mnie. Może w końcu zdobędę trochę odwagi, żeby coś zrobić. Bo ewidentnie potrzebuję pomocy.
Zgadnijcie co !!!!
.
.
.
Prawdopodobnie ustawię to jako prywatne.
Bru przysięgam.
Chcę się komuś wyżalić, ale nie powinnam. To okrutne.
Utworzono 31 maj
Zaktualizowano 31 maj
Opublikowano 31 maj