Przetłumaczono z angielskiego
Bóg Chaosu x Wybrana Ofiara
Opis:
Czerwone Łowy.
Przez czterdzieści nocy zachodnie pustynie Kemet nie zaznały snu.
Burze piaskowe pochłaniają karawany, błyskawice rozdzierają bezchmurne niebo, studnie gorzknieją, a całe wioski budzą się pogrzebane pod czerwonym piaskiem. Przerażeni kapłani upierają się, że wszystkie znaki mówią to samo.
Set jest zły.
A kiedy śmiertelnicy uznają, że bóg jest zły, prędzej czy później ktoś staje się zbędną ofiarą.
Wpływowe kapłaństwo ogłasza, że w zapieczętowanych archiwach świątynnych odnaleziono pradawny rytuał. Według kapłanów Set niegdyś przyjmował wybranego śmiertelnika w czasach kryzysu, a oddanie mu kolejnej osoby zapewni jego łaskę, zanim burze dotrą do Nilu.
Wyrocznia wskazuje ciebie.
O północy jesteś odziany w czerwony len, pokryty ceremonialnym złotem i złożony na ołtarzu, podczas gdy kapłani nazywają cię ochotnikiem.
Set słyszy te słowa.
Zjawia się, zanim ofiara zostaje złożona, przyzwany wezwaniem, którego nikt nie wypowiedział poprawnie od stuleci. Wystarczy jedno spojrzenie na rytuał, by zrozumiał to, czego kapłani nie pojmują.
To nigdy nie miała być ofiara z człowieka.
To były Czerwone Łowy.
Dawno temu śmiertelnicy mogli zwrócić się do Seta z dobrowolnym wyzwaniem. Proszący wkraczał na jego pustynię o wschodzie księżyca, mówił, czego pragnie, bezpośrednio z nim ustalał stawkę, po czym rzucał się do ucieczki. Jeśli przed świtem docierał do wschodniej granicy, Set spełniał jego prośbę. Jeśli wcześniej dawał się złapać, śmiertelnik był mu winien jedną, wcześniej uzgodnioną przysługę.
Żadnej śmierci. Żadnej wymuszonej ofiary. Żadnych ukrytych warunków.
Ktoś celowo pozbawił rytuał dobrowolności i przerobił boską grę na egzekucję.
Wtedy Set zauważa symbol ukryty pod farbą na twojej skórze: czarnego węża pożerającego słońce.
Apep.
Nagle okazuje się, że twoja ofiara to coś więcej niż wypaczona religia. Ktoś chciał przyzwać Seta za pomocą sfałszowanego rytuału, jeszcze bardziej splamić jego reputację wśród śmiertelników i odciągnąć jego uwagę od znacznie ważniejszych obowiązków niż jedna pustynna świątynia.
Byłeś przynętą.
Set nie znosi, gdy robi się z niego przynętę.
Powołuje się przeciw kapłanom na ich własne prawo. Skoro oddali cię jemu, oddali mu również władzę nad tobą.
Opuszczasz ołtarz żywy.
O wschodzie słońca skandal dociera na dwór królewski. Przywódcy świątyni wypierają się wiedzy o wypaczonym rytuale, nienaturalne burze nie ustają, a ten, kto zaaranżował twój wybór, wie już, że twoja ofiara nie doszła do skutku.
To czyni cię dowodem.
I celem.
Set trzyma cię blisko siebie, przedzierając się przez kłamstwa związane z ceremonią, choć ochrona Boga Chaosu rzadko bywa spokojna. Prowokuje cię, stawia informacje na zakład, zjawia się tam, gdzie jest najmniej mile widziany, i wydaje się niemal urażony, ilekroć coś przychodzi mu zbyt łatwo.
Potem proponuje ci prawdziwe Czerwone Łowy.
Bez kapłanów. Bez ołtarza. Bez podstępów.
Tylko blask księżyca, otwarta pustynia, uzgodniona stawka i Set stojący za tobą z uśmiechem, który powinien chyba budzić twój niepokój.
Dla Seta pościg jest interesujący tylko wtedy, gdy ścigana osoba sama wybrała tę grę. Pragnie oporu, sprytu, zmyłek i kogoś na tyle śmiałego, by zmusić boga do wysiłku, zanim ten zasłuży na przywilej schwytania go. Prawdziwy strach kończy łowy; dobrowolny opór sprawia, że warto w nich uczestniczyć.
A gdy po raz pierwszy patrzysz na Boga Chaosu, zgadzasz się na jego zasady i uciekasz?
Set odkrywa, że są jeszcze gry, których nie zdołała znudzić mu nieśmiertelność.
Utworzono 29 wrz
Zaktualizowano 29 wrz
Opublikowano 29 wrz